Բարոյապես մեռած, հոգեպես մի թզուկ մեզ ուղերձ է տալիս՝ քանի դեռ ես եմ զավթել Հայաստանի գահը, ո՛չ մի զոհաբերություն հանուն Հայրենիքի անպատիժ չի՛ մնա

Երբ մարդիկ ասում են՝ «կյանքս Հայրենիքիս», սա նշանակում է, որ նա պատրաստ է ինքնազոհաբերության բարձագույն մակարդակին։ Մարդը՝ որ իր էությամբ եսասեր էակ է, պատրաստ է իր կյանքը տալ Հայրենիքին։ Այսինքն՝ նա Հայրենիքն ընկալում է որպես իր ԵՍ–ից ավելի բարձր, ավելի վեհ մի բան, եթե չասեմ, որ լայն առումով Հայրենիքը մեր ԵՍ–ի մասն է, առանց որի մեր սեփական ԵՍ–ը կլինի աղճատված, առանց արժեքների ու իդեալների։

Երբ նրանից խլում ես իր Ես–ի մի մասը, նա դառնում է բարոյապես կիսատ, թերի, եթե չասեմ՝ անդամահատ։

Հայաստանը մեր Ես–ի, մեր իդեալների թագն է, սակայն, մեր պայքարը, մեր ինանազոհաբերումը ոտքի տակ գցած մի բարոյապես մեռած, հոգեպես թզուկ, մեզ ուղերձ է տալիս՝ քանի դեռ ես եմ զավթել Հայաստանի գահը, ո՛չ մի զոհաբերություն հանուն Հայրենիքի անպատիժ չի՛ մնա․․․

Սա՛ է այն ուղերձը, որ մեզ հղում է Հայաստանի առաջնորդությունը զավթած ավտոկրատը։

Արա ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ